Dbanie o środowisko naturalne i zdrowy styl życia to dziś nie tylko moda, ale przede wszystkim konieczność. Z tego właśnie powodu obowiązkiem szkoły oraz rodziców jest wdrażanie dziecka do zachowań proekologicznych. Powinno to stanowić integralną część ich oddziaływań wychowawczych, może być to także pretekst do wspólnego spędzania czasu w sposób nie tylko pouczający, ale także ciekawy, rozwijający wrażliwość dziecka i jego naturalną skłonność do odkrywania otaczającego świata.

Życie dzieci i młodzieży skupione jest w głównej mierze wokół szkoły i wszystkiego, co z nią związane. Problem stanowi sytuacja, w której młody człowiek panicznie boi się szkoły i odmawia uczęszczania na organizowane w niej zajęcia. Jak częste są to przypadki uświadomi sobie każdy rodzic, który odprowadzając swoje dziecko do szkoły widzi zanoszące się od płaczu maluchy, kurczowo trzymające się nogawki rodzica pod budynkiem szkolnym. Te nagminnie obserwowane akty histerii nie zawsze są przyczyną rozpieszczenia.

Emigracja, jako bardzo powszechne zjawisko, jest tematem wielu programów telewizyjnych, audycji radiowych, czy artykułów prasowych. Problem ten omawiany jest w dość szerokim zakresie, choć wydaje się, że wciąż zbyt wąskim, aby wyczerpać „treść” jaką ze sobą niesie. Szczególnie trudne jest rozpatrywanie emigracji, jako zjawiska społecznego niosącego ze sobą wiele zagrożeń dla rodziny, a głównie jej najmłodszych członków-dzieci.

Kiedy 6 kwietnia 1814 roku Napoleon podpisywał swoją pierwszą kapitulację, wydawało się, że po dwudziestu latach wojen zapanuje wreszcie trwały pokój. Cesarz został zesłany na wyspę Elbę, gdzie rządzić miał miniaturowym państewkiem, a przedstawiciele zwycięskich mocarstw: Anglii, Rosji, Austrii i Prus zebrali się na kongresie w Wiedniu, by zadecydować o podziale wpływów w Europie. Jednak niespełna rok później Napoleon powrócił do Europy na czele niewielkiego oddziału i zajął Paryż bez jednego wystrzału.

Edukacja należy do uprawnień wspόlnot językowych przez co istnieją dwa rόżne systemy szkolnictwa po stronie flamandzkiej i francuskiej rόżniące się od siebie na każdym szczeblu, od przedszkola po naukę na uczelniach wyższych. To sprawia, że cudzoziemcom trudno jest odnaleźć się w tym labiryncie. Het Brussels Onthaalbureau (bon) czyli Brukselskie Biuro Integracyjne przychodzi nam z pomocą.

Jesteś nowy we Flandrii? Twoje dzieci mόwią trochę, bądź w ogόle nie mόwią po niderlandzku? Mogą wtedy skorzystać ze specjalnych klas integracyjnych.

Osoby, które szukają kursu języka niderlandzkiego we Flandrii lub w Brukseli, mogą zgłosić się do Domu Języka Niderlandzkiego. Istnieje osiem takich domów, po jednym w każdej prowincji oraz trzy w największych miastach: Gandawie, Antwerpii i Brukseli.

Dom Języka Niderlandzkiego

Władze flamandzkie stworzyły wszystkim nowoprzybyłym (w tym także i Polakom) szansę do nauki języka tego regionu, możliwość uczęszczania na kursy orientacji społecznej w swoim języku oraz zasięgnięcia porady w związku z szukaniem pracy. Wykwalifikowane osoby pomagają wybrać właściwe szkolenia pracownicze i kursy w celu zdobycia nowego zawodu lub nowych kwalifikacji.

Szkolnictwo wyższe zostało w ostatnich latach gruntownie zmienione. Szkoły wyższe (hogescholen) i uniwersytety (universiteiten) zaczęły ze sobą ściślej współpracować i połączyły się w tak zwane asocjacje. Studenci mogą wybrać naukę w trzyletniej szkole, która daje im dyplom licencjata (bachelor). Dyplom ten pozwala im od razu podjąć pracę. Mogą również wybrać studia uzupełniające dające im tytuł magistra (master).

Bachelor i master